Hüzünlü olurum ben bayramları, bayram sarılamadığım babamdır benim, uzaktan izlediğim ailelerdir, hissetmek isteyip de hissedemediğim sıcaklıktır bayram, dedim ya işte "Bayramları hiç sevmem ben !"
Herşeyi çok gördüğü gibi elbette bunu da vermedi bana hayat, yoksunluktur benim adım ömrümce yaşamak isteyip de yaşayamadıklarımdır, kursağımda kalan heveslerdir, bekleyişler umutlardır nafile, hayat demek ölümü beklemek demektir işte.
Ucundan kıyısından yakalayıp her defasında kendimi içeri sokmaya çalıştığım bir kapıdır, aralığından gözetlediğim dahil olamadığım isteyip de yapamadığım onca şeydir işte, her defasında çocuk kandırır gibi avucuma sıkıştırdığı avuntulardır, hepsi bu o kadar.
Kıyısından döndüğüm bir uçurumdur her seferinde umut, ahhh hayat ne çok izledim dalga geçişini benle, karşıma geçip eğlenişini ne çok izledim, ne yaptım da olmadı ne yapmadım da eksik kaldı daima.
Bir bir söküldü işte ilmeklerim, bir bir söküldü ne varsa, hani o heyecanlar var ya işte şimdi onlar da yüreğimde soğuk bir taş parçası gibi oturuyor, senden çok alacağım var yakana yakışıp soracağım çok hesap var, ben senin o şanslı insanlarından asala olamadım hayat, ben önüne armağanlar serdiklerinden olamadım, ben zaten hiç bir zaman uğruna uğraştığın bi insan olmadım ki..
Senden vazgeçmişim, geçmemişim neyi değiştirir, gurur duyabilirsin kendinle. Kollarımı açıp ben sana yenilmeyeceğim diye haykırdığım günler geride kaldı, acımadı dediğim yaralar yanıyor şimdi, sevin işte sevin
ben çoktan pes ettim !
