Uzun Süreden sonra içimden yazı yazmak geldi yeniden ;
Geçirdiğimiz onca zamanı düşünüyorum, evrilen büyüyen bir
canlı gibi gelişen ilişkimizi ve geçen yılları.
İlk gördüğüm gün çok sevmiştim seni bişeyleri kaybetmekten
tekrar korkmaya başlamıştım, düşünürken gözlerim dolu dolu oluyodu içim dolmuşta taşmaya yer arıyormuş gibi, eyy
zaman sen nelere kadirsin sana kavuşabilmek için ağladığım zamanlarımda bugün
yaşayacağımı biliyordum inanıyordum ondan hiç acımadı canım hiç kırılmadım
düştüm ama kanamadım hiç içime engin bir sabır doldu bizi beklerken.
Başkaydın sen hala başkasın tanıdığım en temiz insansın
tartışmasız yanında gri kaldığım beyazsın, insanlığa umutsun belki de. İçinde
küçük çoçuğu öldürmeyen ama kocaman olmuş devleşmiş hayat arkadaşımsın.
Babamsın yeri geldiğinde hiç olmamış kardeşimsin. Şu hayatta güvendiğim tek
insansın belli etmesem de kendimeden bile çok güvendiğimsin aslında.
İçimde büyüyen canın canından parçan senden armağan olan
kızımız var bi de düşündükçe cümleler bile düğümleniyor gözlerim yanıyor bu
cümleleri kurarken biliyorumki çok şanslı bir çocuk getiriyorum dünyaya babası
sen olduğun için, biliyorum ki bana birgün bir şey olsa da ben olmasam da sen
ona çok iyi bakarsın. Biliyorum ki kızımın ilk aşkı da sen olacaksın babam gibi
adam diyecek o kadar hayran olacak sana tıpkı annesi gibi.
Eyy gözümün nuru ben biraz hoyrat ben biraz başına buyruk bu
hayatta ama bil ki bir daha doğsam bil ki yeniden gelsem dünyaya yine senin
olmayı dilerdim, yine seni armağan bilirdim ..
