cahildim dünyanın rengine kandım ..

cahildim dünyanın rengine kandım diyor , hayale daldım boşuna yandım ..

kaybettiklerimi saymıyorum artık , ama en çok aklıma yanıyorum onların arasında ,renkler ,görüntüler , sesler ve gürültüler başka çağrışımlarda şimdi ..
yenilmek zor hele de hayata yenilmişken yeniden başlamak en zoru , sıfırdan başlamak , temize çekmeye çalışmak bir karalama kağıdını..
gülerken kaybeder insan en çok , çünkü o zaman en savunmasız ,en ürkek bir yanı ,mağlubiyeti kabul etmiş açık kayba .

ölmek ne demek o zaman bitiyor mu her şey başlıyor mu söyledikleri gibi en baştan , ölmek ne demek üşüyor mu insan toprakta sahi hissetmiyor mı hiçbir şeyi acımıyor mu artık canı . insanlar üzemiyor mu alıp gidecek bir parça kalmıyor mu geriye ??

ölmek ne demek ? ya yaşarken gömdüklerimiz ,içimizde her gün ölenler  diri diri toprağa verdiklerimiz , umutlarımız ,zamanında çok sevdiklerimiz .
ben bu savaşı kaybettim kazanmıştım oysa  ben bu savaşı kazandığım için kaybettim..
kaybetmek ne acı bağıra bağıra ağlamak istiyorum , odalara kapamak kendimi ,küsmek istiyorum herkese her şeye  , çocuk gibi küsüp ağlamak oynamıyorum demek istiyorum ..

bir yanım bundan sonra hep eksik olacak , bir yanım hep boş , bir yanım hep kendini suçlayacak bir yanım ölü olarak devam edecek artık hayatına , kesip atmış gibi yok gibi .
ölü gibi yok sayacağım ondan olduğumu , unutacağım yaşadığım günleri , kabuslarımı yok sayacağım ve canım yanmıyormuş gibi yapacağım ve hep -mış gibi artık , siz verdim kendime ağlamayacağım ..

açtım kollarımı hayat sana ve bağırıyorum rüzgarına acımadı ki ..