suya düşen bir karanfilse yüreğin

yazdım yazdım sildim, sildim sildim yeniden yazdım , belki sen hiçbirini okuyamadın ama ben içimdeki herşeyi söylemiş oldum . ençok söylemek istediğim şey neydi biliyo musun ? ''gidiyorum dur de !''..
limanlar gemiler için olsa da gemiler limanlar için değildir , işte artık kendimi o limanda yosun tutmuş bir gemi gibi hissediyorum , fırtınalı engin denizlerden geldiğimde nasıl da tüm yaralarımı sarmıştın , o zamanlar can havliyle belki  , belkide yorgunlukla  , yaşanmışlıklarla sarılmıştım sana ama şimdi durup düşnüyorum bakıyorum ardıma ben o dalgalı okyanuslar için varım .. 
sana geldiğim kalabalıkları bir daha özlemem sanmıştım , şanmıştımki sadece sevmek bize bir ömür  yeterdi , yetmezmiş. ama çok ürkütücü şimdi senden gitmek , koca bi şehre kafa tutmak , yağmura söz geçiremem ki yağma onu hatırlatırsın incinirim diyemem ..
hadi sen bana yine umut türküleri söyle , herşey güzel olacak korkma de , hayaller kurdut inanmasan da , güneşin yeniden tenimizi ısıtacağı sıcak yaz günlerini hatırlat , çocukları hatırlat bana , papatyları anlat , olur olmaz yere karnımıza ağrılar girine kadar gülelim , istiklale öğret adımlarımızı , sahiller bizi  selamsın ..

hadi suya düşen bir karanfilse yüreğim ben bıraktım kendimi ırmağın türküsüne ..